ایمپلنت چیست؟
در حال حاضر، بهترین جایگزین دندان که تمامی قابلیتها را در عالیترین سطح تأمین میکند، ایمپلنت است. و اما در پاسخ به سوال ایمپلنت چیست؟ باید بگوییم؛ ایمپلنت دندان یک پیچ تیتانیومی است که مستقیماً در استخوان فک قرار میگیرد و جایگزین ریشه دندان از دسترفته میشود. پس از کاشت ایمپلنت، استخوان اطراف با آن جوش میخورد و آن را محکم در جای خود نگه میدارد. سپس یک روکش که از لحاظ رنگ و شکل مشابه دندانهای طبیعی شماست، بر روی آن نصب میشود.
خود نگه میدارد. سپس یک روکش که از لحاظ رنگ و شکل مشابه دندانهای طبیعی شماست، بر روی آن نصب میشود.
ایمپلنت دندان چه اجزائی دارد؟
- فیکسچر: یک پیچ تیتانیومی که به جای ریشه دندان از دست رفته در استخوان فک کاشته میشود.
- اباتمنت: قطعهای از تیتانیوم که به ایمپلنت پیچ میشود و به عنوان پایهای برای روکش عمل میکند.
- تاج دندان (روکش): بخش قابل مشاهده که جایگزین تاج دندان از دست رفته میشود.
ایمپلنت دندان چه مزایایی دارد؟
افزایش اعتماد به نفس
جلوگیری از تحلیل استخوان و افتادگی صورت
پیشگیری از پوسیدگی دندان و فرسایش لثه
بهبود عملکرد جویدن و گفتار
دوام طولانیمدت
زیبایی طبیعی، راحتی و ثبات
چه تعداد ایمپلنت نیاز داریم؟
اگر چند دندان کنار هم از دست رفته باشند، نیازی نیست به ازای هرکدام یک فیکسچر داخل استخوان فک قرار بگیرد. برای مثال، برای ایمپلنت سه دندان کنار هم، میتوانیم دو فیکسچر با فاصله بگذاریم و سه روکش متصل به هم روی آنها نصب کنیم، بهطوری که روکش وسطی روی لثه قرار بگیرد و با اتصال به روکشهای مجاور، مقاومت خود را حفظ کند. به این روکشهای متصل به هم بریج یا پل گفته میشود. در واقع، ما دو فیکسچر را بهصورت ستون و پایه قرار دادهایم و با روکش از یکی به دیگری پل زدهایم.
مراحل یک ایمپلنت با روکشفیلم مراحل ایمپلنت چند دندان با بریجفیلم ایمپلنت فک کامل با اوردنچر
چند ایمپلنت برای کل دهان نیاز است؟
در بیدندانیهای کامل، دو روش برای جایگزینی کل دندانهای فک با ایمپلنت وجود دارد.
بریج
- در این روش، ۶ الی ۸ فیکسچر (پایه) در هر فک قرار میگیرد و ۱۲ الی ۱۴ روکش سرامیکی بهصورت بریج (پل) بهطور ثابت روی پایهها نصب میشوند. این روش به دلیل پایههای بیشتر و روکشهای ثابت سرامیکی، جویدن غذا بسیار راحت است و تا حدود ۹۵ درصد مشابه دندانهای طبیعی عمل میکند.
اوردنچر
- در این روش، در هر فک ۲ الی ۴ فیکسچر (پایه) قرار میگیرد و پروتزی شبیه به دندان مصنوعی (از جنس آکریل با لثههای صورتی) برای نصب روی پایهها ساخته میشود که به آن اوردنچر (دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت) گفته میشود.
انتخاب طرح درمان بریج یا اوردنچر بستگی به شرایط هر فرد دارد که توسط دندانپزشک مشخص خواهد شد.شخص خواهد شد.
انواع ایمپلنت دندان
انواع مختلفی از ایمپلنتهای دندانی وجود دارد که هر کدام برای شرایط خاص و نیازهای مختلف بیمار مناسب هستند. در زیر به برخی از انواع رایج آنها اشاره میکنیم:
بر اساس نوع ساختار و مواد:
ایمپلنت تیتانیومی: ایمپلنتهایی ساخته شده از تیتانیوم که بسیار مقاوم و ماندگار هستند.
ایمپلنت زیرکونیا: گزینهای جایگزین برای تیتانیوم، که به دلیل رنگ سفید طبیعیتر و ضد حساسیت بودن محبوب است.
بر اساس طراحی و اندازه:
ایمپلنت پایه استوانهای (endosteal):
ایمپلنتهایی که مستقیماً درون استخوان فک قرار میگیرند.
ایمپلنت صفحهای (subperiosteal):
ایمپلنتهایی که زیر لثه و روی استخوان فک نصب میشوند.
مینی ایمپلنتها:
با قطر کمتر از ایمپلنتهای استاندارد برای استفاده در نواحی با عرض استخوان کمتر.
بر اساس تعداد پایهها:
ایمپلنت All-on-4: استفاده از چهار ایمپلنت برای نصب کلی دندانهای یک فک.
ایمپلنت All-on-6: استفاده از شش ایمپلنت برای افزایش پایداری دندانهای نصبشده در یک فک.
بر اساس فناوری و تکنیکهای جراحی:
ایمپلنت دیجیتال
در روش سنتی، ابتدا جراح بهصورت چشمی و تقریبی پایههای ایمپلنت را درون لثه قرار میدهد و تیم پروتز مجبور است از این پایهها تبعیت کند و در طراحی پروتز دستشان باز نیست تا استانداردها را رعایت کنند.
اما در روش دیجیتال با مهندسی معکوس، ابتدا پروتز در ایدهآلترین حالت ممکن بهصورت مجازی طراحی میشود و سپس پایهها بهصورت مجازی زیر پروتز قرار میگیرند و تنظیم میشوند. نهایتاً یک راهنمای جراحی (سرجیکال گاید) برای جراح ساخته میشود تا با آن راهنما، پایهها را دقیقاً در همان نواحی و با همان زوایا قرار دهد تا پروتز به راحتی بتواند استانداردهای ممکن را رعایت کند و بهترین نتیجه ممکن در بلندمدت از کل درمان حاصل شود.
جراحی دیجیتال ایمپلنت کاملاً به شرایط بافتها بستگی دارد و همیشه امکانپذیر نیست. در جراحی دیجیتال نیازی به برش دادن و شکافتن لثه و بخیه وجود ندارد و با یک پانچ کوچک در ناحیه بیدندانی، دسترسی برای کاشت ایمپلنت ایجاد میشود. به همین خاطر درد و خونریزی در این روش تقریباً به صفر میرسد.
ایمپلنت فوری
ایمپلنت فوری در دو مرحله از ایمپلنت تعریف میشود:
مرحله اول شامل کشیدن دندان و کاشت پایه ایمپلنت است. اگر دندان عفونی نباشد و شرایط لثه و استخوان برای کاشت فیکسچر مناسب باشد، ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان کاشته میشود.
مرحله دوم مرحله پروتز (روکش ایمپلنت) است. اگر شرایط برای نصب فوری پروتز مهیا باشد، قطعات از قبل توسط دستگاههای دیجیتال ساخته و آماده میشوند. در روز انجام کار، پایهها داخل استخوان فک قرار میگیرند و بلافاصله پروتز روی آنها نصب میشود.
ایمپلنت دندان چه مراحلی دارد؟
ایمپلنت شامل مراحل مختلفی است که به دقت و با توجه به وضعیت بیمار انجام میشود. این مراحل به شرح زیر است:
مرحله اول: معاینه و برنامهریزی درمان
ابتدا، دندانپزشک یک معاینه کامل از دهان و دندانهای بیمار انجام میدهد. این مرحله شامل بررسی وضعیت سلامت عمومی بیمار، انجام رادیوگرافیها و گاهی اوقات سیتی اسکن برای ارزیابی کیفیت و کمیت استخوان فک است. در نهایت بر اساس نتایج معاینات، برنامه درمانی مناسب تعیین میشود.
مرحله دوم: کشیدن دندان
اگر دندان آسیبدیده یا پوسیدهای در محل ایمپلنت وجود داشته باشد، باید قبل از جراحی ایمپلنت، این دندان کشیده شود. این کار معمولاً تحت بیحسی موضعی انجام میشود و ممکن است نیاز به زمان بهبودی قبل از جایگذاری ایمپلنت داشته باشد.
مرحله سوم: بازسازی استخوان (در صورت نیاز)
در صورتی که استخوان فک بیمار برای جایگذاری ایمپلنت کافی نباشد، نیاز به بازسازی استخوان وجود دارد. در این مرحله، از پودر استخوان یا مواد جایگزین استخوانی برای تقویت و افزایش حجم استخوان فک استفاده میشود. این فرایند ممکن است نیاز به چند ماه زمان برای بهبودی و ادغام مواد با استخوان طبیعی داشته باشد.
مرحله چهارم: جراحی ایمپلنت
در این مرحله، پیچ تیتانیومی ( فیکسچر ایمپلنت) به عنوان ریشه مصنوعی دندان در استخوان فک جایگذاری میشود. این جراحی معمولاً تحت بیحسی موضعی انجام میشود. پس از جایگذاری ایمپلنت، یک دوره بهبودی نیاز است تا ایمپلنت با استخوان فک جوش بخورد (فرایند استئواینتگریشن). این دوره معمولاً چند ماه طول میکشد.
همچنین فیکسچر، یک درپوش موقت به نام هیلینگ اباتمنت دارد که پس از کاشت پایه روی سطح لثه قرار میگیرد و برای مراحل پروتزی به دندانپزشک دسترسی میدهد تا بتواند بدون شکافتن لثه روی پایه کار کند. بستن هیلینگ بسته به شرایط دهانی بیمار در همان جلسه کاشت پایه یا بعد از یک فاصله زمانی انجام میشود که خود در تعداد مراحل تاثیرگذار است.
بخیه ایمپلنت نیز در اغلب مواقع جذبی است و نیازی به کشیدن آن نیست. در صورتی که بخیهها جذبی نباشند، بهترین زمان برای کشیدن بخیه ایمپلنت، دو تا سه هفته بعد از جراحی است.
مرحله پنجم: اتصال اباتمنت
پس از بهبود کامل و جوش خوردن ایمپلنت با استخوان، مرحله بعدی شامل اتصال اباتمنت است. اباتمنت قطعهای است که به ایمپلنت متصل شده و پایهای برای قرار دادن روکش ایمپلنت فراهم میکند. در این مرحله، لثه بهطور جزئی باز میشود تا اباتمنت به ایمپلنت متصل گردد.
مرحله ششم: قالبگیری و طراحی لبخند
قبل از ساخت تاج نهایی، از دهان بیمار قالبگیری میشود تا روکشها به طور دقیق و هماهنگ با سایر دندانها ساخته شوند. طراحی لبخند شامل ارزیابی شکل، اندازه و رنگ دندانها است تا نتیجه نهایی طبیعی و زیبا باشد. این مرحله اهمیت زیادی در ایجاد یک لبخند هماهنگ و متناسب دارد. گاهی اوقات بعد از قالبگیری ایمپلنت، پروتز در لابراتوار ساخته شده و در جلسه بعد روی ایمپلنت نصب میشود. اما گاهی لازم است چندین مرتبه قطعات مختلف داخل دهان بسته و امتحان شوند و سپس به لابراتوار ارسال شوند تا مراحل پروتز قدم به قدم پیش برود.
مرحله هفتم: نصب روکش موقت
در برخی موارد، قبل از نصب تاج دائمی، از روکش موقت استفاده میشود. این روکش موقت به حفاظت از ایمپلنت و لثهها کمک میکند و به بیمار امکان میدهد تا به تدریج به احساس و عملکرد دندان جدید عادت کند. روکش موقت معمولاً چند هفته تا چند ماه باقی میماند تا ایمپلنت به خوبی تثبیت شود.
مرحله هشتم: مرحله گذاشتن روکش ایمپلنت
پس از آماده شدن قالبها و طراحی لبخند، تاج دندان ساخته میشود. پس از آماده شدن تاج، آن را به اباتمنت متصل میکنند. فاصله زمانی بین مراحل جراحی و نصب روکش بسته به شرایط، بین چند روز تا چند ماه متغیر است.
مراحل ایمپلنت دندان به دقت و مهارت دندانپزشک نیاز دارد و هر مرحله باید با دقت و رعایت اصول بهداشتی انجام شود تا نتیجه مطلوب حاصل شود. با رعایت مراقبتهای لازم، ایمپلنت دندان میتواند تا سالها کارایی و زیبایی خود را حفظ کند.
مراحل ایمپلنت دندان چقدر طول می کشد ؟
در علم پزشکی زمان قطعی برای درمانها وجود ندارد و در درمان ایمپلنت دندان نیز آنچه طول مدت درمان را با عدم قطعیت مواجه میکند، پاسخ سیستم ایمنی بدن بیمار است. از این رو، پیشبینی طول درمان همواره حدودی بوده و ممکن است تغییر کند.
به طور کلی، اگر شرایط استخوان فک برای قرار دادن فیکسچرها (پایههای ایمپلنت) مساعد باشد، کاشت پایهها میتواند در یک جلسه انجام شود. اما اگر نیاز به بازسازی (پیوند) بافتهای استخوان و لثه وجود داشته باشد، فاصله بین بازسازی تا کاشت پایه در اغلب موارد میتواند بین ۲ تا ۶ ماه متفاوت باشد.
فاصله زمانی بین کاشت پایهها و قالبگیری برای روکشها نیز وابسته به شرایط استخوان و لثه و حتی شرایط بالینی افراد است. بنابراین، مرحله روکش میتواند بلافاصله بعد از کاشت پایهها یا چند روز بعد از آن انجام شود، یا حتی ممکن است نیاز باشد یک فاصله زمانی بین کاشت و روکش در نظر بگیریم که این فاصله در اغلب مواقع بین ۳ تا ۶ ماه است.
در نهایت تعداد جلسات ایمپلنت بسته به پیچیدگی کار میتواند از ۲ تا ۸ جلسه متغیر باشد.
برای ایمپلنت دندان چه جراحیهایی لازم است؟
برای قرار دادن پایه ایمپلنت در استخوان فک، این استخوان باید از دو جنبه شرایط مناسبی داشته باشد: کیفیت و کمیت.
کیفیت نشاندهنده تراکم استخوان است و منظور از کمیت، ابعاد مناسب استخوان (ارتفاع و قطر) است. اگر هر یک از این فاکتورها کمتر از حد استاندارد باشد، باید با تکنیکهای بازسازی استخوان به حد مطلوب برسد و سپس ایمپلنت انجام شود.
جراحی سینوس لیفت open و close
در نواحی خلفی فک بالا، حفرات بزرگی به نام سینوسهای فکی قرار دارند که به حفره بینی متصل هستند و آسیب دیدن آنها میتواند باعث سینوزیت یا سایر اختلالات سینوسی شود. آناتومی سینوسها در افراد مختلف متفاوت است. اگر گسترش سینوس باعث کاهش ارتفاع استخوان فک شده باشد، باید با تکنیک سینوس لیفت کف سینوس را بالا ببریم تا ایمپلنتی که در آن ناحیه قرار میگیرد وارد سینوس نشود.
اگر این جابجایی در حد دو تا سه میلیمتر باشد، از تکنیکی به نام closed sinus lift استفاده میشود که در آن نیازی به باز کردن دیواره کناری سینوس نیست و دسترسی برای این کار از ناحیه انتهایی ایمپلنت (قسمت اپیکالی) ایجاد میشود.
اگر لازم باشد بیش از چهار تا پنج میلیمتر کف سینوس را بالا ببریم، از تکنیک open sinus lift استفاده میکنیم. در ایران، متداولترین روش برای این کار تکنیک window است؛ به این معنی که پنجرهای روی دیواره جانبی سینوس از داخل دهان باز میشود و جراح از طریق این پنجره به غشا کف سینوس دسترسی پیدا میکند، آن را بالا میبرد و زیر آن را با پودر استخوان پر میکند.
جراحی پیوند استخوان GBR
پیوند استخوان (GBR (Guided Bone Regeneration یک روش جراحی برای بازسازی و افزایش حجم استخوان فک است. در این روش به کمک پودر استخوان و ممبران میتوانیم تراکم و یا قطر استخوان را افزایش دهیم.
مراقبتهای بعد از ایمپلنت چه چیزهایی هستند؟
مراقبتهای بعد از ایمپلنت بسیار مهم هستند تا ایمپلنت به خوبی بهبود یابد و ماندگاری بالایی داشته باشد. در زیر به برخی از نکات مراقبتی اشاره میکنیم:
1. مراقبتهای فوری بعد از جراحی ایمپلنت
- استراحت: پس از جراحی، به مدت 24 ساعت استراحت کامل داشته باشید و از فعالیتهای سنگین پرهیز کنید.
- کمپرس گرم بعد از ایمپلنت: استفاده از کمپرس گرم میتواند به کاهش درد و التهاب کمک کند. این کار باید با دقت انجام شود و از تماس مستقیم با محل جراحی جلوگیری شود.
- تغذیه: از مصرف غذاهای سخت و داغ خودداری کنید. غذاهای نرم و سرد مانند ماست، بستنی و سوپ ولرم مصرف کنید تا به ناحیه جراحی آسیب نرسد.
2. بهداشت دهان و دندان
- مسواک زدن بعد از ایمپلنت: از مسواکهای نرم و به آرامی استفاده کنید تا به ناحیه جراحی آسیب نرسد. مناطق اطراف ایمپلنت را با دقت و بدون فشار تمیز کنید.
- دهانشویه بعد از ایمپلنت: استفاده از دهانشویههای ضدعفونیکننده مانند کلرهگزیدین برای کاهش باکتریها و جلوگیری از عفونت توصیه میشود.
- نخ دندان: به آرامی از نخ دندان برای تمیز کردن فواصل بین دندانها استفاده کنید. دقت کنید که به ناحیه جراحی فشار وارد نشود.
- آب نمک بعد از ایمپلنت: استفاده از آب نمک برای شستشوی دهان بعد از ایمپلنت به کاهش التهاب و جلوگیری از عفونت کمک میکند. شستشو با آب نمک باید به آرامی و بدون ایجاد فشار زیاد انجام شود.
3.کنترل درد و تورم
- شبهای اول بعد از جراحی از بالش بلند استفاده کنید تا سطح سر بالاتر از بدن باشد.
- در ۲۴ ساعت اول از کمپرس سرد، و بعد از ۴۸ ساعت در صورت وجود تورم از کمپرس گرم استفاده کنید. توجه: در ۲۴ ساعت دوم از هیچ نوع کمپرسی استفاده نشود.
- مصرف به موقع داروهای تجویز شده توسط جراح کمک زیادی به کنترل درد میکند.
- بهترین زمان برای چکاپ و برداشتن بخیهها (در صورتی که جذبی نباشند) دو تا سه هفته بعد از جراحی است.
- تا دو هفته بعد از جراحی، کشش شدید عضلات صورت میتواند منجر به باز شدن زخمها شود؛ بنابراین، صحبت کردن، خندیدن و خمیازه کشیدن باید با ملاحظه انجام شود.
- ۲۴ ساعت بعد از جراحی، دندانهای سایر نواحی به آرامی با مسواک نرم تمیز شوند. عدم رعایت بهداشت و تجمع باکتری یکی از دلایل درد، التهاب، عفونت و شکست درمان است.
4. پیشگیری از عفونت
- آنتیبیوتیکها: در صورت تجویز آنتیبیوتیک توسط پزشک، داروها را به طور کامل و منظم مصرف کنید تا از عفونت جلوگیری شود.
- رعایت بهداشت: دستهای خود را قبل از لمس ناحیه جراحی بشویید و از تماس غیرضروری با محل جراحی خودداری کنید.
5. فعالیتهای روزانه
- فعالیتهای فیزیکی: از فعالیتهای سنگین و ورزشهای شدید برای چند روز پس از جراحی خودداری کنید. پیادهروی سبک بدون ایجاد فشار روی ناحیه جراحی مشکلی ندارد.
- خواب: هنگام خوابیدن سر خود را با استفاده از چند بالش بالاتر از سطح بدن قرار دهید تا تورم کاهش یابد.
- حرف زدن بعد از جراحی ایمپلنت: تا چند ساعت بعد از جراحی بهتر است کمتر حرف بزنید تا فشار کمتری به محل جراحی وارد شود. این کار به کاهش خونریزی و التهاب کمک میکند و به بهبود سریعتر جراحی کمک میکند.
6. عادات غذایی
- اجتناب از مواد تحریککننده: از مصرف مواد غذایی تحریککننده مانند غذاهای تند، اسیدی و الکلی خودداری کنید.
- نوشیدنیها: از مصرف نوشیدنیهای داغ، الکلی و نوشابههای گازدار پرهیز کنید. آب و نوشیدنیهای خنک توصیه میشوند.
7. پیگیریهای پزشکی
- مراجعات دورهای: به توصیههای پزشک خود عمل کنید و برای مراجعات دورهای به مطب دندانپزشک بروید تا از بهبود کامل و صحیح ایمپلنت اطمینان حاصل شود.
- گزارش مشکلات: در صورت بروز هرگونه مشکل یا عوارض غیر عادی مانند درد شدید، خونریزی یا تورم غیر معمول، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.
8. پرهیز از عادات مضر
- دخانیات و الکل: مصرف دخانیات تا دو ماه و مصرف الکل تا سه ماه بعد از جراحی ایمپلنت باعث خونریزی و عفونت ناحیه درمان خواهد شد. پس از این مدت نیز، مصرف زیاد این مواد باعث شکست درمان خواهد شد.
- جلوگیری از فشار: از جویدن غذاهای سخت و فشار آوردن به ناحیه جراحی خودداری کنید تا ایمپلنت به خوبی بهبود یابد.
9. رعایت دستورات پزشک
- دستورالعملهای خاص: به دقت به تمامی دستورالعملهای پزشک خود عمل کنید و هرگونه سوال یا نگرانی را با او در میان بگذارید.
با رعایت این مراقبتها، میتوانید از موفقیت و دوام طولانیمدت ایمپلنت دندانی خود اطمینان حاصل کنید و به بهبود سریعتر و راحتتر خود کمک کنید.
بعد از ایمپلنت چند روز آنتی بیوتیک بخوریم؟
مصرف آنتی بیوتیک حداقل به مدت 5 تا 7 روز بعد از جراحی توصیه میشود و گاهی لازم هست که مدت زمان بیشتری نیز ادامه پیدا کند تا از عفونت جلوگیری شود. پزشک ممکن است بسته به وضعیت خاص بیمار، مدت زمان دقیق و نوع آنتی بیوتیک را تعیین کند. رعایت دقیق دستورات پزشک در مصرف آنتی بیوتیکها بسیار مهم است.
بهترین آنتی بیوتیک برای عفونت ایمپلنت چیست؟
بهطور کلی برای عفونتهای ناحیه دهان و دندان گروه پنیسیلینها تجویز میشوند؛ عموماً آموکسیسیلین. در مواردی که باکتریهای بیهوازی نیز در عفونت دخیل هستند، مترونیدازول باید به آموکسیسیلین اضافه شود. در نوع خاص و پیچیدهای از عفونت، تتراسایکلین تجویز میشود. اگر بیمار به گروه پنیسیلینها حساس باشد، کلیندامایسین به جای آن تجویز میشود.
انواع دیگری از آنتیبیوتیکها از قبیل آزیترومایسین، کوآموکسیکلاو، سفالکسین، تاوانکس و … نیز در موارد خاص تجویز میگردند. انتخاب نوع، دوز مصرفی و مدت مصرف آنتیبیوتیک حتماً باید توسط پزشک انجام شود؛ در غیر این صورت میتواند عواقب سختی به دنبال داشته باشد.
آیا امکان پیاده روی بعد از ایمپلنت وجود دارد؟
بهتر است در ۴۸ ساعت اول فعالیت بدنی محدود به کارهای ضروری باشد و از فعالیت بیشتر خودداری شود. هر فعالیتی در ۴۸ ساعت اول میتواند باعث تشدید خونریزی شود.
آیا استحمام بعد از ایمپلنت مجاز است؟
به شرط رعایت چند نکته، بله. در غیر این صورت، خیر.
اول اینکه در ۴۸ ساعت اول، گرما و فعالیت بدنی خونریزی را تحریک میکند. بنابراین، اگر از آب خنک استفاده شود و هوای حمام معتدل باشد و بیمار زیاد تحرک نداشته باشد، مانعی ندارد.
دوم اینکه، هرگونه فشار و ضربه روی صورت و فک میتواند آسیبرسان باشد. بنابراین، باید از این موارد پرهیز شود.
سوم اینکه، تف کردن بزاق در ۴۸ ساعت اول باعث خونریزی میشود. در مواردی که سینوس لیفت انجام شده، فین کردن تا ۶ هفته ممنوع است و بنابراین باید از این موارد پرهیز شود.
بعد از ایمپلنت چه بخوریم؟
توصیه میشود تا دو هفته غذاهای نرم و میکسشده مانند فرنی و سوپ مصرف کنید. خوردن بستنی بعد از جراحی ایمپلنت میتواند به کاهش درد و التهاب کمک کند. همچنین در 48 ساعت اول نباید غذا و نوشیدنیهای داغ و گرم میل شود.
برای جوش خوردن بخیه لثه چی بخوریم؟
غذاهای غنی از ویتامین C و پروتئین مانند مرکبات و گوشتهای بدون چربی به جوش خوردن بخیه لثه کمک میکنند. این مواد مغذی به بهبود سریعتر بافتهای آسیب دیده و تقویت سیستم ایمنی بدن کمک میکنند.
برای خونریزی بعد از ایمپلنت چه کنیم؟
گاز استریلی که جراح روی ناحیه جراحی قرار داده را تا یک ساعت با فشار ملایم نگه دارید و سپس به آرامی از روی زخم بردارید. اگر گاز استریل با شدت برداشته شود، لخته خون ایجاد شده کنده شده و دوباره خونریزی شروع میشود.
برای کاهش خونریزی میتوانید در 24 ساعت اول از کمپرس سرد استفاده کنید. (۱۰ دقیقه بگذارید و ۱۰ دقیقه بردارید)
تا ۸ ساعت پس از جراحی باید از شستشوی دهان خودداری کنید. بعد از ۸ ساعت، شستشو باید بسیار ملایم و با مایعات خنک یا دهانشویه تجویز شده توسط پزشک انجام شود.
تا دو هفته باید از برخورد مسواک با ناحیه جراحی خودداری کنید.
مصرف دخانیات و الکل نیز باعث افزایش خونریزی میشود.
درد بعد از ایمپلنت دندان چند روز طول میکشد؟
بعد از ایمپلنت چند روز درد داریم و این درد معمولاً بین 3 تا 5 روز کاهش مییابد. درد اولیه ناشی از جراحی و التهاب طبیعی است و با گذشت زمان بهبود مییابد. استفاده از مسکنهای تجویز شده توسط پزشک و رعایت دستورالعملهای مراقبتی میتواند به کاهش درد کمک کند.
علت درد بعد از روکش ایمپلنت چیست؟
دلایل مختلفی میتواند داشته باشد:
اغلب به خاطر تحریک لثه است که ممکن است نیاز به اصلاح روکش داشته باشد.
گاهی به دلیل نفوذ چسب به زیر لثه است که باید چسبهای اضافه از زیر لثه برداشته شوند.
گاهی درد حین جویدن است که میتواند منشأ استخوانی داشته باشد و باید بررسی شود تا علت مشخص و رفع شود.
نحوه درمان درد دندان ایمپلنت شده
طبیعتاً مسکنها برای تسکین هر دردی، از جمله دردهای ناحیه ایمپلنت، مفید و مؤثر هستند. اما باید توجه داشت که درد نشانهای از وجود شرایط غیرطبیعی در بافت آسیبدیده است. اگر علت اصلی درد برطرف نشود، ممکن است به بافت آسیب جدی وارد شود. بنابراین تسکین درد تنها به منظور فراهم کردن آسایش موقت است تا زمانی که علت اصلی مشخص و رفع شود. به همین دلیل، در زمان بروز درد باید فوراً به دندانپزشک مراجعه کرد تا علت درد شناسایی و برطرف شود.
علت گوش درد بعد از ایمپلنت چیست؟
گوش درد بعد از ایمپلنت ممکن است به دلیل فشار روی عصبهای فکی یا عفونت باشد. این نوع درد معمولاً به دلیل التهاب و فشار ناشی از جراحی است و با گذشت زمان بهبود مییابد. در صورت تداوم یا شدت یافتن درد، باید به پزشک مراجعه کرد.
علت ورم صورت بعد از ایمپلنت چیست؟
هرگاه در هر نقطه از بدن تحریکی مانند ضربه، جراحت، فشار، ورود جسم خارجی یا عفونت رخ دهد، سلولهای دفاعی خون به سرعت به آن ناحیه هجوم میبرند تا مشکل را برطرف کرده و بافت تحریکشده را ترمیم کنند. این هجوم سلولها از طریق جریان خون و تجمع خون، سلولها و مایعات بافتی در آن ناحیه، باعث تورم میشود. بنابراین تورم یک واکنش دفاعی از سوی سیستم ایمنی بدن است.
یمپلنت دندان چه عوارضی دارد؟
ایمپلنت دندان به طور کلی یک روش ایمن و موثر برای جایگزینی دندانهای از دست رفته است و اگر اصول کار بهدرستی رعایت شود و بیمار نیز بهطور صحیح از ناحیه درمان مراقبت کند، عارضه ماندگاری نخواهد داشت. ممکن است پس از عمل، عوارض طبیعی و موقتی رخ دهند که بهمرور برطرف میشوند. آگاهی از این معایب ایمپلنت میتواند به شما کمک کند تا بهترین تصمیم را بگیرید و در صورت بروز هرگونه مشکل، به موقع اقدام کنید.
عفونت ایمپلنت
- علائم عفونت ایمپلنت:
- درد
- تورم و التهاب لثه
- احساس ضربان
- خروج چرک یا خون
- لقی
- لوسنسی (سیاهی) اطراف پایه ایمپلنت در رادیوگرافی تشخیصی
- وجود فیستول (برجستگی جوش مانند روی لثه که گاهی ترشحات چرکی از آن خارج میشوند)
البته التهاب لثه پس از ایمپلنت همیشه نشانه عفونت نیست و ممکن است از عوارض طبیعی پس از جراحی باشد. بنابراین، باید دو تا چهار هفته پس از جراحی صبر کنیم و اگر التهاب ادامه پیدا کرد، ممکن است ناشی از عفونت باشد.
پیشگیری از عفونت ایمپلنت:.رعایت بهداشت دهان و دندان، استفاده از آنتیبیوتیکها طبق تجویز پزشک.
پس زدن ایمپلنت
- لقی یا خارج شدن فیکسچر از جایگاه خود در فک.
- در صورت وجود عفونت به عنوان علت پس زدن، علائم عفونت نیز ممکن است مشاهده شود.
پیشگیری: عفونت ایمپلنت یا پس زدن آن اغلب به دلیل عدم رعایت بهداشت، مصرف سیگار و دخانیات، مواد مخدر و الکل اتفاق میافتد. بنابراین باید از انجام این موارد خودداری کنید.
درد و ناراحتی
- علائم: درد و ناراحتی معمولاً تا چند روز پس از جراحی ادامه دارد.
- پیشگیری: استفاده از مسکنهای تجویز شده توسط پزشک.
- درمان: مصرف مسکنها، استفاده از کمپرس سرد و استراحت کافی.
خونریزی
- علائم: خونریزی مداوم یا شدید از محل جراحی.
- پیشگیری: اجتناب از فعالیتهای سنگین و فشار به ناحیه جراحی.
- درمان: فشار دادن محل خونریزی با گاز استریل، تماس با پزشک در صورت ادامه خونریزی.
آسیب به اعصاب
بیتوجهی جراح در قرار دادن پایههای ایمپلنت میتواند باعث آسیب به عصب فک، دندانهای مجاور، سینوس، کف بینی و سایر بافتهای فک و صورت شود.
- علائم: بیحسی، گزگز یا درد شدید در لبها، لثهها یا چانه.
- پیشگیری: برنامهریزی دقیق جراحی و استفاده از تصاویر رادیوگرافی.
مشکلات سینوسی
- علائم: درد و فشار در ناحیه سینوسها، عفونت سینوس.
- پیشگیری: برنامهریزی دقیق جراحی و انجام تکنیکهای لیفت سینوس در صورت نیاز.
- درمان: درمان عفونت سینوسی با آنتیبیوتیکها و در موارد شدید، جراحی.
شکست ایمپلنت
- علائم: شکستگی فیکسچر یا قطعات پروتزی، لقی و درد.
- پیشگیری: استفاده از ایمپلنتهای با کیفیت بالا، پرهیز از فشارهای زیاد روی ایمپلنت.
- درمان: جراحی مجدد برای تعویض ایمپلنت شکسته و اصلاحات پروتزی.
واکنشهای آلرژیک
در صورت حساسیت بیمار به تیتانیوم و عدم اطلاعرسانی به تیم درمانی، ایمپلنت میتواند علائم آلرژیک ایجاد کند که در نهایت جراح را مجبور به خارج کردن آن میکند.
همچنین اگر بیمار به بیماریهای زمینهای خاصی مبتلا باشد یا از داروهای خاصی استفاده کند، باید حتماً تیم درمانی را مطلع کند تا ملاحظات لازم در نظر گرفته شود. در غیر این صورت، عفونت ایمپلنت، پس زدن یا حتی نکروز (سیاه شدن) استخوان فک ممکن است رخ دهد.
خالی ماندن جای دندان باعث چه عوارضی می شود؟
واقعیت این است که وجود یک خلا و فضای خالی بین دندانها مشکلات زیادی به وجود میآورد. از جمله مضرات و خطرات خالی ماندن جای دندان و عدم ترمیم و پر کردن آن، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
1- تغییر مکان دندانها: وقتی بین دندانها فضای خالی ایجاد شود، فشار بین دندانها و لثه از بین میرود و امکان دارد به مرور زمان دندانها و لثه به سمت پر کردن جای خالی دندان حرکت کنند.
2- ایجاد بی نظمی در دندان و تغییر حالت صورت: حرکت دندانها و تغییر لثه میتواند طرح لبخند شما و حتی حالت صورت را در بدترین حالت، تغییر دهد.
3- مشکلات غذا خوردن و تکلم: با وجود جای خالی دندان، غذا خوردن و جویدن دچار مشکل میشود و حتی میتواند تکلم را تحت تاثیر قرار دهد.
4- عفونت جای خالی دندان: در صورتی که بعد از خالی شدن دندان جای آن به درستی پر نشود، باقیمانده غذا در آنجا جمع میشود و به مرور زمان میتواند به دندانهای کناری آسیب بزند و و باعث بوی بد در دهان شود.
با توجه به موارد فوق، پیشنهاد میکنیم حتما جهت جایگزینی دندانهای از دست رفته اقدام کنید. البته دقت داشته باشید جای خالی دندان عقل، مشکلات دیگر دندانها را ندارد، چرا که فاصله بین دندانها را به هم نمیزند. جای خالی دندان حتی برای کسانی که میخواهند ارتودنسی انجام دهند نیز معضل بزرگی است، هر چند با روش ارتودنسی میتوانید این فضا را پر کنید، ولی در صورتی که زمان زیادی از خالی بودن جای دندان گذشته و فضای کوچکی بین دندانها وجود داشته باشد در غیر این صورت مناسبترین روش، ایمپلنت دندان است.
آیا ایمپلنت باعث سرطان میشود؟
مقالات نتایج ضد و نقیضی دارند، اما نشان میدهند که رابطه معنیداری بین سرطان و ایمپلنت وجود ندارد. به هر حال، در حال حاضر ایمپلنت به عنوان بهترین جایگزین دندان در مجامع علمی دنیا پذیرفته شده و به طور گستردهای مورد استفاده قرار میگیرد.
عمر ایمپلنت دندان چقدر است؟
دوام ایمپلنت به عوامل مختلفی بستگی دارد:
- ماهیت استخوان فک
- بایوتایپ لثه
- بهداشت دهان
- عادات (مانند دخانیات، الکل، رژیم غذایی، دندان قروچه و …)
- بیماریهای زمینهای
- داروهای مصرفی و …
هرچه شرایط مساعدتر باشد، ایمپلنت دوام طولانیتری خواهد داشت. هر عاملی که ریسک ایجاد کند میتواند عمر ایمپلنت را کوتاهتر کند و شرایط مطلوب میتواند دوام آن را تا پایان عمر تضمین کند.
به طور متوسط، عمر ایمپلنت بین ۱۰ تا ۱۵ سال تخمین زده شده است.
